شانزده ویژگی متفکران انتقادی 

نوشتۀ دیپ پاتل Deep Patel

ترجمۀ حسین شیران

شهود هم اگر که عمیق‌تر مورد کاوش قرار گیرد می‌تواند برای کسب دانش و بینش قابل اعتماد باشد.

     آلبرت انیشتین، هنری فورد، ماری کوری، زیگموند فروید، ... این‌ها فقط نمونۀ کوچکی از خیل متفکران انتقادی هستند که توانسته‌اند زندگی مدرن ما را شکل بدهند. متفکران انتقادی همواره به وضوح و بر اساس منطق می‌اندیشند و تلاش می‌کنند میان ایده‌های مختلفی، که برای کشف و درک جهانی که در آن زندگی می‌کنیم بسیار حیاتی هستند، ارتباطی منطقی برقرار سازند.

     تفکر انتقادی چیزی فراتر از صرف انباشتن حقایق و معارف است؛ با این رویکرد شما به هر آنچه که ذهن‌تان را به خود مشغول کرده است نزدیک می‌شوید و سعی می‌کنید به بهترین نتیجۀ ممکن در ارتباط با آن دست یابید. متفکران انتقادی دائما بر ارتقاء دانش خود متمرکز هستند و همواره درگیر خودآموزی مستقل هستند. متفکران انتقادی می‌توانند در شمار بهترین رهبران جهان باشند چرا که قادر هستند به طرح‌های نوینی از خودبه‌سازی و خودمحقق‌سازی دست یابند.

     اگر شما هم می‌خواهید به حداکثر توانایی‌های خود دست یابید و در جهان پیرامون خود تأثیر بگذارید این 16 ویژگی متفکران انتقادی را در نزد خود پرورش دهید:

1. مشاهده Observation
     مشاهده یکی از اولین مهارت‌های تفکر انتقادی است که ما در کودکی یاد می‌گیریم - همین قابلیت است که ما را به درک و فهم دنیای اطراف قادر می‌سازد. مشاهدۀ دقیق شامل توانایی ما در ثبت جزئیات و گردآوری داده‌ها از طریق حواس است. در واقع این مشاهدات ماست که سرانجام ما را به بینش و درک عمیق‌تری از جهان رهنمون می‌سازد.

2. کنجکاوی Curiosity
     کنجکاوی ویژگی اصلی بسیاری از رهبران موفق است. اساسا پی‌جو و علاقه‌مند بودن به جهان و افراد پیرامون نشان بارز رهبرانی است که در شمار متفکران انتقادی هستند. یک فرد کنجکاو به جای آن‌که هر چیزی را به ارزش صوری خود در نظر بگیرد از این متحیر می‌گردد که اساسا چرا یک چیز به این شکل وجود دارد. ما هر چه بزرگ‌تر می‌شویم کنجکاوی‌های کودکانۀ خود را راحت‌تر کنار می‌گذاریم در حالی‌که این کنجکاوی است ما را به داشتن ذهن باز وامی‌دارد و ما را به کسب معارفی هر چه عمیق‌تر رهنمون می‌سازد- این برای کسی که در تمام عمر در پی یادگیری است یک ضرورت است.

3. عینیت Objectivity
     متفکران انتقادی خوب، قادر هستند هنگام مشاهدۀ اطلاعات یا موقعیت‌ها تا حد ممکن عینی باقی بمانند. آن‌ها بر وقایع موجود تمرکز می‌کنند و تلاش می‌کنند به ارزیابی علمی از اطلاعات در دست مطالعه دست یابند. تمام تلاش متفکران عینی بر اینست که داوری‌شان را تحت تأثیر احساسات خود (و دیگران) قرار ندهند. با این حال، غیرممکن است که افراد بتوانند کاملاً عینی باقی بمانند چرا که همۀ ما بر اساس نقطه‌نظرات، تجارب زیستی و دیدگاه‌های‌مان شکل گرفته‌ایم؛ فلذا آگاهی از سوگیری‌هایی که داریم اولین گام برای عینی بودن و نگرش بی‌طرفانه به یک مسأله است. هر گاه توانستید خود را بیرون از موقعیت مورد مطالعه قرار بدهید آن‌گاه خواهید توانست آن را به طور کامل‌تر و فراگیرتری تجزیه و تحلیل کنید.

4. درون‌نگری Introspection
     درون‌نگری هنر آگاه بودن از تفکرات خویش است، یا به عبارت دیگر، تفکر در مورد چگونگی تفکر در مورد مسائل است. متفکران انتقادی به درون‌نگری احتیاج دارند تا ‌که از میزان هوشیاری و دقت خود آگاه شوند و همین‌طور از تعصبات و سوگیری‌های خود؛ این بیان‌گر میزان توانایی شما در آزمون افکار، احساسات و حساسیت درونی شماست. درون‌نگری ارتباط نزدیکی با خودتأملی دارد- چیزی که به شما بینشی در رابطه با وضعیت عاطفی و روانی‌تان می‌دهد.

ادامه دارد ...

🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)