چالشهای جلف اینستاگرامی، بازیای شوم در زمین ذلیلافتادۀ جامعۀ مدنی
✍️ حسین شیران (دکترای جامعهشناسی، بررسی مسائل اجتماعی ایران)
بخش دوم
گسترش بیحد و حصر شبکههای اجتماعی در میان مردم، در واقع، بازی جدید ائتلاف دو جزء اول یعنی بازار و دولت یا سرمایهدار و سیاستمدار (اقتصاد سیاسی) در زمین ذلیلافتادۀ جزء سوم یعنی جامعۀ مدنی در عصر جدید است؛ اگر که در مستعمره بودن جامعۀ مدنی به دست دو جزء اول هیچ تردیدی نداشته باشیم در پذیرش این اصل هم نباید هیچ تردیدی به خرج بدهیم که هیچ استعمارگری هیچگاه مستعمرۀ خویش را به حال خود رها کرده و بیطرح و بیبرنامه نمیگذارد؛ بیبرنامهگی همان و به محاق رفتن منافع همان؛ از این نظر، یقین باید داشت که برنامهریزی برای ادارۀ مستعمره از سوی استعمارگر هیچگاه تعطیل نمیشود بلکه به واقع امر، از شکلی به شکل دیگر تغییر مییابد و این با توجه به تغییرات و دگرگونیهای اجتنابناپذیر در شرایط حاکم بر روابط و مناسبات، طبیعتا امری ضروری به شمار میرود.
پیش از توسعۀ کاپیتالیسم (نظام سرمایهگرایی و سرمایهداری)، این مستعمره قرنهای متمادی تحت سلطۀ فئودالیسم و مناسبات سرکوبگرانۀ ارباب-رعیتی حاکم بر آن اداره میشد؛ خیل خانها و عوامل اجرایی پرشمار آنها در تمامی گسترۀ جوامع سنتی حتی در دورافتادهترین نقاط هم بر اجتماعات روستائی و عشایری حاکم بودند و با کمترین فاصلۀ فیزیکی اوضاع و احوال رعیت حاضر در حوزۀ حاکمیتی خود را تحت نظر و کنترل داشتند و به این وسیله با حفظ نظم و وضع موجود، زمینۀ لازم برای سلطۀ سیاسی و بهرهکشی اقتصادی هر چه بیشتر اربابان حاکم را فراهم میساختند.
در عصر جدید اما در پی انقلاب علمی و صنعتی و توسعۀ گستردۀ فنون و فناوریهای ارتباطی، اسباب و اساس لازم برای حفظ هژمونی حاکمان هم به شدت دگرگون گشته و به انحاء مختلف روزآمد گشته است؛ بر این اساس حالا دیگر هیچ نیازی نیست عوامل اجرایی حفظ هژمونی حاکمان همچون گذشته از نزدیکترین فاصله بر مردم مسلط گشته و با مواجههای رودررویانه آنها را کنترل کنند. این مهم حالا به ابزارهای ارتباطاتی پیشرفتهای همچون گوشیهای تلفن همراه و نرمافزارهای پرکاربردی همچون شبکههای اجتماعی محول شده است. حالا دیگر فارغ از ابزارهای کنترل جمعی، هر فرد به مثابۀ یک عضوی از جامعۀ مدنی یک گوشی هوشمند در بردارد که هم چشم دارد، هم گوش دارد، هم هوش، همیشه هم همراه اوست و از این قابلیت ویژه برخوردار است که لحظهبهلحظه به صورت مستند گزارش موقعیتها و حرفها و حرکات صاحب خود را به راحتی به مراجع حاکم ارائه دهد.
ادامه دارد ...
🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)
برچسبها: چالشهای اینستاگرامی, شبکه های اجتماعی, جزء سوم جامعه مدنی, جامعه شناسی رسانه
[ شنبه ۸ آذر ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
چالشهای جلف اینستاگرامی، بازیای شوم در زمین ذلیلافتادۀ جامعۀ مدنی
✍️ حسین شیران (دکترای جامعهشناسی، بررسی مسائل اجتماعی ایران)
بخش اول
"جامعه مدنی"، به معنا و مفهوم بخشی از جامعه که در آن "مردم" و یا به اصطلاح معمول و مقتضیاش "شهروندان" واقع هستند، هیچگاه در هیچ جامعهای آنسان که ادعا شده یا میشود از ارزش و اهمیت و احترام و استقلال لازم برخوردار نبوده و نیست؛ بیخود و بیجهت هم نیست در هر کجا جامعۀ مدنی "جزء سوم" جامعه نامیده شده و میشود، دقیقا همانطور که جزء مستضعف دنیا در هر کجا "جهان سوم" نامیده شده و میشود؛ دو جزء مهم و مقدم بر جامعۀ مدنی عبارتند از: "دولت" (سیاست) و "بازار" (اقتصاد). این دو جزء سرآمد و سرکردۀ جامعه تا به حال به انحاء مختلف بر گردۀ جزء سوم سوار بوده و هستند و به هر شکل ممکن، حی و حال و حیات "حکمرانی" خویش را از آن گرفته و باز میگیرند.
بر این اساس واقع امر اینست که بگوییم جامعۀ مدنی همواره و در هر حال "مستعمرۀ دائمی" دولت و بازار بوده و است و به این قرار که پیش میرود، در آینده بسی بیش از این هم خواهد بود؛ هر چه که بوده و است تا به این لحظه از تاریخ هیچگاه و هیججا مشاهده نشده است که جزء مدنی در رأس جامعه بوده و دو جزء دیگر یعنی دولت و بازار در ذیل و یا در خدمت آن قرار گرفته باشند. تا بوده همین بوده: دولت و بازار شانهبهشانه و دستدردست هم به مثابۀ دو روح در یک بدن (اقتصاد سیاسی) در صدر ایستاده و جزء مدنی را خسته و بسته و خوار و خفیف در زیر نگهداشتهاند، حال بگذریم از اینکه گاهگداری مصلحتا، آنهم البته در معدود جوامعی، دولت و بازار، اربابوشانه دستی هم به بر و روی جزء مدنی کشیدهاند تا در مقایسه با جوامع دیگر رنگ و جلایی به زیرپایی خود هم داده باشند، اما بیتردید این نیز در راستای استثمار و استضعاف هر چه بیشتر بوده و هرگز در ماهیت این سه جزء و روابط متکثر میان آنها تغییری ایجاد نکرده است.
یکی از مهمترین مصادیق این حرکت یعنی دستی به بر و روی جامعۀ مدنی کشیدن، گسترش صنعت رسانه و "شبکههای اجتماعی" متعدد و متنوع وابسته به آن در میان مردم و یا همان "شهروند" به مفهوم جدید و "رعیت" به مفهوم قدیماش بوده و است. از ظاهر این قضیه چنین برمیآید که علم و صنعت و فناوری بسی پیشرفت کرده و در گذار از طبقات خاص حالا خالصانه در خدمت مردم قرار گرفته است اما واقع قضیه اینست که متأسفانه این هم یک دام است، یک "دام مجلل و مدرن" و در عین حال بزرگ و فراگیر برای گیر و گرفتاری هر چه بیشتر مردم و استثمار و استضعاف هر چه بیشتر آنها!
ادامه دارد ...
🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)
برچسبها: چالشهای اینستاگرامی, شبکه های اجتماعی, جزء سوم جامعه مدنی, جامعه شناسی رسانه
[ سه شنبه ۴ آذر ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
🌓 پیرامون درخواست تعطیلی دوهفتهای کشور
⏺ اصل خبر: ۶۵ رئیس دانشگاه علوم پزشکی نامهای به وزیر بهداشت نوشتهاند و در آن تعطیلی دو هفتهای کل کشور را خواستار شدهاند (منبع خبر).
◀️ با احترام به نظر مسئولانۀ رؤسای دانشگاههای علوم پزشکی و همه کسانی که خواستار تعطیلی دو هفتهای کشور هستند، این راهبرد باید 9 ماه پیش اتخاذ و اجرا میشد یعنی همان اوایل اسفند 98 که بالاخره دولت و وزارت بهداشت رسما شیوع کرونا در کشور را تأیید و اعلام کردند. پیش از این تاریخ اگرچه همه چیز حکایت از شیوع قطعی کرونا در کشور داشت و خیلیها خیلیجاها فریاد میزدند نشانههایی از کرونا مشاهده میگردد اما جالب اینکه همین دانشگاهها و در رأس آنها وزیر و معاون وزارت بهداشت قاطعانه هر اظهارنظری را رد میکردند و میگفتند اگر که هلال نحس کرونا را خودشان به چشم مصلحت خویش رؤیت بفرمایند آن وقت تأیید و اعلام خواهند کرد و در این زمینه حرف هیچ کس در هر مقام و موقعیتی جز خودشان حجت نیست! حتی زمانی که سرانجام نماینده قم اظهار نمودند "روزی ۱۰ نفر در قم با کرونا میمیرند" وزارت بهداشت نه فقط هیچ بهایی به حرف این مقام نداد بلکه حتی تهدید به شکایت از ایشان هم کرد! ...
انکار مسائل اجتماعی در این کشور البته سبقهای دیرین دارد با این وجود در رابطه با مسألۀ خطیر و خطرناکی همچون همهگیری هولناک یک بیماری که حالا دیگر تلفاتش از مرز 400 کشته در هر روز گذشته است عوامل انکار دستکم قدری باید احساس مسئولیتی شرمناک از خود بروز دهند نه اینکه برعکس سرشان را بالا گرفته و از مردم طلبکار شوند و مسئولیت گسترش همهگیری را به گردن خود مردم بیندازند!
باری، مردم هم در گسترش مهارناپذیر کرونا در کشور دخیل هستند و در هر حال بخشی از مسئولیت عدم توفیق در کنترل همهگیری را باید به پای بیملاحظگی مردم نوشت اما اگر آن موقع که کرونا محدود به برخی از نقاط کشور بود و هنوز به سراسر کشور سرایت نکرده بود و مهمتر از همه، آن روزهای نخست که مردم خود از ترس کرونا پا از خانه بیرون نمیگذاشتند و یک هراس جمعی بر کشور حاکم بود بهترین زمان برای اجرای این طرح بود و نه حالا که کرونا متأسفانه تا به اعماق لایههای جامعه و حتی اجتماعات دور و محدود نفوذ کرده و بسی غیرقابل کنترل شده است! در این شرایط مگر که واکسن کرونا از راه برسد و به داد مردم برسد!
طنز تلخ ماجرا اینجاست که دقیقا در آن زمان که هراس جمعی در کشور حاکم بود، دقیقا از اوایل اسفند تا عید و حتی بعد از آن، دولت و در رأس آن جناب آقای رئیس جمهور محترم بجای اینکه از فرصت پیش آمده به نحو احسن استفاده کنند و همچون چین در همان آغاز شیوع، ریشۀ ویروس منحوس را بخشکانند متاسفانه از در مقابل درآمدند و مردم را وادار و یا متقاعد کردند که ترس خود را کنار بگذارند و از شنبه همه سر کار خود بروند و چنین شد که بتدریج ترس مردم ریخت و حالا روزی بیش از 400 کشته هم جلودارشان نیست!
اکنون و در این شرایط دولت دو هفته که سهل است دو ماه و حتی تا عید کشور را تعطیل کند اگر که توانست توفیقی در کنترل این همهگیری بدست آورد جای آن خواهد داشت که ملت ایران تنها به پاس این یک تدبیر و امید، کمیها و کاستیها و ناراستیهای هفتهشت سال گذشتهاش را کریمانه بر او ببخشند! انشاءلله!
🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)
برچسبها: پاندمی همهگیری کرونا, تعطیلی دوهفتهای کشور, واکسن کرونا, انکار مسائل اجتماعی
[ شنبه ۱ آذر ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
🌓 یک اجتماع و یک وزیر غیراجتماعی
◀️ نقدی بر ساختار و ایستار و رویکرد ستاد ملی مبارزه با کرونا
✍️ حسین شیران
دکترای جامعهشناسی (بررسی مسائل اجتماعی ایران)
بخش چهارم
معاونت اجتماعی آن حلقۀ گمشدۀ وزارت بهداشت و درمان کشور ما بود که به هر شکل در سال 1395 بنا نهاده شده بود و در مدت زمان اندکی تا زمان بر سر کار آمدن جناب وزیر در اواخر سال 1397 رشد خوبی کرده بود آنسان که عملکردش حتی مورد توجه سازمان بهداشت جهانی هم واقع شده بود. در آن زمان، به درستی، استدلال اصلی تشکیل این معاونت این بود که "بیش از 75 درصد مسائل حوزۀ بهداشت و سلامت ریشه در مسائل اجتماعی دارند"، اینکه چرا و چطور شد با بر سر کار آمدن جناب وزیر به راحتی از این اصل اساسی عدول شد و بلافاصله رأی به انحلال معاونت اجتماعی داده شد برای ناظر بیرونی غیرقابل فهم است.
به راستی وجود معاونت اجتماعی و فعالیت رو به رشد آن چه مشکلی در وزارت ایشان پدید میآورد که به عنوان نخستین اقدام عملی در امر وزارت طی حکمی آنی در تاریخ 1398/01/05 دستور انحلال آن صادر گردید؟ و ضرورتا با انحلال این معاونت چه گشایشی در امر بهداشت و سلامت کشور ایجاد شد؟ از قضا در اواخر همین سالی که معاونت اجتماعی حذف گردید اجتماع به نحو جدی با همهگیری ویروس کرونا درگیر شد و اکنون بعد مدتها تلاش و کوشش شبانهروزی کار به جایی رسیده است که وزارت محترم بهداشت و درمان در قبال کنترل این همهگیری عملا در وضعیت آچمز قرار گرفته و اظهار عجز میکند؛ آیا هیچ نباید دستکم مسئولیت بخشی از این عدم توفیق در مدیریت بحران را به پای ویژگی غیراجتماعی بودن وزیر محترم بهداشت و درمان به عنوان رئیس ستاد ملی مبارزه با کرونا نوشت؟
در هر حال بنده به عنوان یک جامعهشناس میان این عدم اعتنا و اعتقاد و اعتماد به نقش اساسی امور و علوم اجتماعی در امر بهداشت و سلامت جامعه، بدوا در مقامات بالا و بعد در شخص رئیس ستاد ملی مبارزه با کرونا، و وضعیت بغرنج پیشآمده در مدیریت بحران همهگیری ناشی از این ویروس رابطهای عمیق میبینم! اینکه ایشان بعد مدتها به درستی میفرمایند در قبال اجتماع جز "التماس" کار دیگری از دستشان برنمیآید را بنده به شدت باور دارم و تحققا آن را نتیجۀ جبری همین عدم توجه و در نتیجه عدم شناخت ابعاد اجتماعی امر خطیر بهداشت و سلامت جامعه میدانم!
باری، به صرف تکرار سه اصل "از هم فاصله بگیرید، همیشه ماسک بزنید و مرتب دستهایتان را بشویید" جامعه در امر پیشگیری از بیماری همهگیری چون کرونا کاری از پیش نخواهد برد! جامعه سازوکارهای خاص خود را دارد که لزوما یک پزشک چیزی از آن سر در نمیآورد همانطور که بدن انسان هم سازوکارهایی دارد که لزوما یک جامعهشناس چیزی از آن سر درنمیآورد! اوضاع و احوال جامعه زمانی سروسامان مییابد که تخصصها همه محترم شمرده شوند و هر کدام در جای خود بکار گرفته شوند! به امید آن روز عزیز! با احترام
پایان
🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)
برچسبها: وزیر غیراجتماعی, وزیر بهداشت و درمان, شیوع کرونا, معاونت اجتماعی وزارت بهداشت
[ پنجشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
شرحی بر نظریۀ ساختیابی گیدنز: ساختار_عاملیت
Structuration Theory: Structure Agency
✍️ حسین شیران
بخش چهارم
دهۀ 1970 ترس از غرق شدن کشتی نوساز جامعهشناسی همه را به فکر چاره واداشت؛ نخستین واکنش به این ترس، فروکاستن از "واگراییها" و افزودن به "همگراییها" در حوزۀ نظری جامعهشناسی بود. نیمۀ دوم دهۀ هفتاد جریان همگرایی جان گرفت و در طی دهۀ هشتاد منجر به ظهور "گفتمان تلفیقگری" در جامعهشناسی گردید. در طول این دوران تفکر غالب در حوزۀ نظری جامعهشناسی اندیشه به تلفیقگری بود. این مهم با ظهور اندیشمندان بزرگی همچون گیدنز، بوردیو، هابرماس، الگزندر، کلمن، هکتر، آیزنشتاد، هل، امرسون و چندی دیگر به انحاء مختلف پی گرفته شد و به ترتیب منجر به ارائۀ نظریات تلفیقی متعدد و متنوعی گردید.
نظریات تلفیقی اگرچه در نحوۀ نگرش و ورود و خروج به مسألۀ واگرایی و چندپارگی در جامعهشناسی تفاوتهایی باهم داشتند با این حال کمابیش همه دنبال هدف واحدی بودند و آن بازگرداندن وحدت و یکپارچگی درونی به علم جامعهشناسی پارهپاره بود؛ در این راستا راهبردهای نظری این اندیشمندان عموما در مواردی همچون پیوند دادن دوگانگیهای خرد و کلان، عین و ذهن، کنشگر و ساختار و ... خلاصه میشد. هرچه بود با این رشته تدابیر جامعهشناسی توانست به هر شکل ممکن دستکم تا چندی خود را از ورطۀ گرداب برهاند و با برنامهای جدید به سمت و سویی جدید حرکت دهد. در پیشبرد این تحول مهم و حیاتی یکی از مهمترین محرکان و مؤثران آنتونی گیدنز و نظریۀ تلفیقی ساختیابیاش بود.
باری، گیدنز زمانی به سر وقت نظریهسازی اجتماعی رسید که کشتی نوساز علم جامعهشناسی چندی بود به شدت در تلاطم امواج دوگراییها سرگردان بود. نظریۀ «ساختیابی Structuration» او که در دهۀ هشتاد ارائه شد تلاش تلفیقگرانهای بود در جهت رهایی از این وضع ناگوار و نگرانکننده؛ در این نظریه تأکید گیدنز نه بر آزادی عمل کنشگر بود و نه بر الزامآوری نظامهای اجتماعی، بلکه با مراتبی از تلفیق و تلطیف بر تعامل دوسویۀ این دو در قالب ترکیب مفهومی عاملیت-ساختار بود.
ادامه دارد ...
Structuration Theory
Structure Agency
Giddens
🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)
برچسبها: نظریه ساختیابی آنتونی گیدنز, عاملیت ساختار, نظریات تلفیقی جامعه شناسی, بوردیو هابرماس الگزندر کلمن
[ یکشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
🌓 یک اجتماع و یک وزیر غیراجتماعی
◀️ نقدی بر ساختار و ایستار و رویکرد ستاد ملی مبارزه با کرونا
✍️ حسین شیران
دکترای جامعهشناسی (بررسی مسائل اجتماعی ایران)
بخش سوم
اگرچه به واقع امر در ممکلت ما، به هر دلیلی که بوده و است، اصولا و اساسا جامعهشناسان چندان نقشی رسمی در روند امور نداشته و ندارند با اینحال حقیقت امر اینست وقتی مسألهای به این بزرگی امنیت و سلامت جمعیت را به شدت به مخاطره انداخته و نظم و نظام جامعه را قویا به هم زده است البته که جامعهشناسان هم باید همپای دیگران پای کار باشند. همهگیری حتی اگرکه صرفا یک امر پزشکی تلقی شود باز از این جهت که قویا مخل نظم اجتماع گردیده به طور قطع یک مسأله اجتماعی مهم تلقی میشود؛ بر این اساس چگونه ممکن است یک مسألۀ اجتماعی در این شدت و حدت در جامعه جاری باشد اما جامعهشناسان و کارشناسان مسائل اجتماعی کشور رسما در صحنه حضور نداشته باشند؟!
با این حال به باور نگارنده، بهترین گزینه برای ورود تخصصی در یک چنین امری و یک چنین مواقعی گرایشات علمی میانرشتهای همچون "جامعهشناسی پزشکی"، " اپیدمیولوژی اجتماعی" و "پزشکی اجتماعی" است که به هر حال با داشتن تخصص و صلاحیت لازم در هر دو زمینه بتوانند عملا و نظرا در مسأله ورود کنند. متأسفانه "جامعهشناسی پزشکی" آنسان که باید و شاید در این ممکلت باب نیست و حتی جزو گرایشات دکترای تخصصی جامعهشناسی در کشور هم نیست، این یعنی هنوز به هر دلیلی ضرورتی بر جان گرفتن و جریان داشتن این تخصص در جامعه احساس نشده و باز نمیشود، باشد که شیوع کرونا باعث فتح بابی در این خصوص گردد.
در گذر از جامعهشناسی پزشکی که رشتهای خارج از حوزۀ علوم پزشکی است دو رشتۀ دیگر یعنی اپیدمیولوژی اجتماعی و پزشکی اجتماعی اساسا جزو گرایشات تحصیلی و تخصصی خود وزارت بهداشت و درمان کشور هستند با اینحال با اینکه وزیر محترم بهداشت و درمان خود در رأس امور هستند هیچکدام از متخصصان این گرایشات به نحو بارز در مدار کار قرار نگرفتهاند. مهمترین گواه این استنباط ترکیب "کمیتۀ علمی" ستاد ملی مبارزه با کرونا است که وزیر محترم در همان آغاز همهگیری در جهت ارائۀ راه حلهای علمی و عملی به ستاد تعیین نمودهاند؛ در این لیست شما هیچ نشان بارزی که دال بر توجه به بعد اجتماعی کار باشد نمیبینید! اغلب این متخصصین محترم عفونی و قلبی و ریوی هستند که دعوت به کار شدهاند چرا که پشت همه تصمیمات و تدابیر اتخاذ شده، قرص و محکم این باور اولیه نهفته است که همهگیری اصالتا یک امر پزشکی است و لاغیر، و چون به وجه غالب در این همهگیری ریههای افراد درگیر میشوند ضرورتا حضور متخصصین محترم ریه امری ضروری تلقی شده است.
با اینحال تنها این عدم توجه به تخصصهای اجتماعمحور نیست که ما را در "غیراجتماعی" خواندن وزیر محترم بهداشت و درمان کشور مصمم میسازد. در ارتباط با ایشان البته که نداشتن تخصص در امور و علوم اجتماعی محل نقد نیست، اما فقدان علاقه و اعتقاد به ابعاد اجتماعی کار به عنوان یک وزیر و رئیس ستاد ملی مبارزه با کرونا چرا؛ بدیهی است تجمیع تمامی تخصصها در یک فرد هر چقدر هم که دانا و توانا باشد امری نشدنی است، علیالاصول هر کس در هر امری که فاقد تخصص است از معاونت و مشاورت متخصصان مربوطه بهره میبرد مگر آنکه اصلا و اساسا به آن تخصص علاقه یا اعتقادی نداشته باشد. عملکرد وزیر محترم در حذف "معاونت اجتماعی" از تشکیلات وزارت بهداشت، به محض بر سر کار آمدن، بیشتر به نفع عدم علاقه و اعتقاد و یا اعتماد ایشان به ابعاد اجتماعی امر بهداشت و سلامت تعبیر و تلقی میشود تا هر دلیل دیگری که ایشان احیانا به میان بیاورند.
ادامه دارد ...
🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)
برچسبها: وزیر بهداشت و درمان, جامعه شناسی پزشکی, اپیدمیولوژی اجتماعی, پزشکی اجتماعی
[ پنجشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
مقاله در سبک زندگی سلامت محور و بیماریهای سبک زندگی -1
عنوان مقاله:
تبیین جامعه شناختی مدل پیشگیری از بیماریهای سبک زندگی: مطالعۀ نظریه بنیادی (گرندد تئوری)
نویسندگان: حسین شیران - صمد عابدینی - صمد رسولزاده اقدم
(دکترای تخصصی در جامعه شناسی)
.
.
لینک رویت چکیده و واژههای کلیدی و دریافت مقاله از سایت مجله 👇👇👇
مجله سلامت و مراقبت: تبیین جامعه شناختی مدل پیشگیری از بیماریهای سبک زندگی: مطالعۀ نظریه بنیادی
.
لینک دریافت مستقیم مقاله 👇👇👇
دریافت مستقیم مقاله تبیین جامعه شناختی مدل پیشگیری از بیماریهای سبک زندگی: مطالعۀ نظریه بنیادی
.
🆔 https://t.me/Hossein_Shiran (Author)
🌓 https://t.me/orientalsociology (Channel)
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (Group)
برچسبها: سبک زندگی سلامت محور, بیماری سبک زندگی, جامعه شناسی پزشکی, نظریه داده بنیاد
[ یکشنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
🌓 یک اجتماع و یک وزیر غیراجتماعی
◀️ نقدی بر ساختار و ایستار و رویکرد ستاد ملی مبارزه با کرونا
✍️ حسین شیران
دکترای جامعهشناسی (بررسی مسائل اجتماعی ایران)
بخش دوم
آنچه مشخص است از آغاز تا کنون، با شیوع و همهگیری ویروس کرونا ماهیتا به مثابۀ یک امر پزشکی برخورد شده است و طبعا بقیۀ تصمیمات هم بر این اساس اتخاذ و اجرا شده است. بدیهی است نوع نگرش به اصل مسأله هرچه که باشد تعیینکنندۀ نوع پویشها و کوششها در حل مسأله هم خواهد بود. نخستین تبلور عینی این تصور و این ذهنیت زمانی رخ نمود که به عنوان نخستین اقدام دولتی و مدیریتی در مواجهه و مقابله با این همهگیری، در تاریخ 4 اسفند 1398 رئیس جمهور محترم، طبق مصوبۀ شورای عالی امنیت ملی و تأیید رهبری، دستور تشکیل "ستاد ملی مبارزه با کرونا" را صادر کردند و ریاست این ستاد را به وزیر محترم بهداشت و درمان جناب آقای دکتر نمکی واگذار نمودند و در ادامه دبیری این ستاد هم به معاون ایشان جناب آقای دکتر حریرچی محول گردید.
اینجا صحبت بر سر این نیست که چرا رشتۀ امور شخصا و مشخصا به دست این دو عزیز داده شد؛ شکی نیست این ریاست و این مسئولیت جز دغدغه و دردسر بیشتر برای این دو عزیز چیز دیگری در برنداشته و ندارد و منصفانه اگر قضاوت کنیم هیچ کس در طول این هشت ماه گذشته به اندازۀ این دو عزیز و البته کلیه کارکنان وزارت بهداشت و کادر درمان تحت فشار نبوده و هنوز هم نیست، بلکه صحبت بر سر "نوع نگرش" و "اشتباه راهبردی" ناشی از آن است. این درست که اینجا پای یک ویروس و یک بیماری در میان است اما مسألۀ اصلی و اساسی ما در اصل، نه خود ویروس و نه بیماری بلکه همهگیری فوقالعادۀ این ویروس و این بیماری و تهدیدات و مخاطرات جدّی آن بر سلامت عموم افراد جامعه است و در این امر آنچه واجد ارزش و اهمیت است گسترش بیماری از فردی به فرد دیگر است و این کاملا بسته است به کموکیف روابط و مناسبات اجتماعی افراد جامعه با یکدیگر در شرایط گوناگون.
بدیهی است ورود به این حوزه و هدایت آن در راستای کنترل همهگیری مستلزم داشتن تخصص و شناخت لازم در زمینۀ اجتماع و روابط اجتماعی و امور و علوم اجتماعی است و این آن حلقۀ مفقودۀ ماجرای مواجهه و مقابلۀ ما با همهگیری ویروس کرونا در چند ماه گذشته در کشور است، چه نه فقط در نزد وزیر محترم بهداشت به عنوان رئیس ستاد ملی مبارزه با کرونا و بقیه اعضاء محترم این ستاد یک چنین تخصصی به چشم نمیخورد بلکه حتی تعهد و توجهی به بعد اجتماعی این همهگیری از سوی هیچ یک از مقامات مسئول هم دیده نمیشود! و چون نگرش اجتماعی لازم در کار نیست تا روشنایی لازم را در اختیار مسئولان و عوامل اجرایی قرار دهد از این جهت هر اقدامی با هر زحمتی که انجام میشود همچون تیری است در تاریکی که به هدف خوردن یا نخوردنش بعدا معلوم میشود کما اینکه اکنون و در این برهه از زمان معلوم شده است!
ادامه دارد ...
🆔 @Hossein_Shiran
🌓 https://t.me/orientalsociology
⚛️ https://t.me/OrientalSocialThinkers (OST)
برچسبها: وزیر بهداشت و درمان, اپیدمی ویروس کرونا, وزیر غیراجتماعی, جامعه شناسی شرقی
[ شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹ ] [ ] [ حسین شیران Hossein Shiran ]
[ ]
